Antwerpen 19 april – 21 april 2007-05-07
|
Vol goede moed vertrokken
Tara, Dimitri, Kaj en ik van huis. Bepakt en bezakt met
boodschappentassen vol beschuit, muisjes, boter en andere versnaperingen
wisten we ons de tram in te wurmen en veroverden we zelfs een goede plek om
onze bagage te stallen. Hoewel we allemaal in een
vrolijk humeur waren voelden we toch duidelijk dat er iets ontbrak. Wegens werkverplichtingen kon Gülay helaas
niet bij de workshop in Antwerpen aanwezig zijn en zouden we ons programma
zonder haar steun moeten uitvoeren. Precies op tijd kwamen we
bij Haag Wonen aan. En na wat specifieke instructies over onze breekbare
bagage aan de chauffeur stapten we de al aardig gevulde bus in. Naast de
bekende R4R gezichten waren er ook veel nieuwe mensen die voor het eerst aan
een R4R activiteit deelnamen. Na een half uur gingen de zakken met dropjes,
spekjes en ander snoepgoed al de bus door en zat de stemming er goed in. Zo’n tweeënhalf uur later stopte onze bus op de
parkeerplaats aan de Schelde. De tourbus mocht helaas niet verder het centrum
in en we moesten met onze bagage verder lopen naar ons hotel. Een gedeelte
van de groep ging naar Hotel de Cammerpoorte aan de
Nationalestraat en het andere gedeelte, waaronder
het hele YoungR4R team, sliep in het Zeemanshuis. Na het inchecken was het
meteen tijd om door te gaan naar het buurtcentrum Sint Andries.
Hier kregen we een pakketje aangeboden met informatie over de stad Antwerpen,
een kaart en wat leuke hebbedingetjes. In de twee zaaltjes van het
buurtcentrum hingen allemaal posters van R4R aan de muur. Wij konden
natuurlijk niet achterblijven en hingen onze posters ook goed in het zicht.
Na een kort welkomstwoord van Douwe werden we in de
stad verwelkomd door niemand minder dan de burgemeester van Antwerpen, Patrick Janssens. Hij hielt een korte
inspirerende speech en adviseerde de bezoekers van
de workshop om vooral een kijkje te gaan nemen in de rosse buurt van Antwerpen.
Hierna was het woord aan Nico Volckeryck één van de
sterren uit de inmiddels veel vertoonde
R4R-Documentaire. Ondertussen was het YoungR4R team druk bezig met
voorbereidingen treffen voor ons programma voor jongeren in het KAVKA
Jongerencentrum. Helaas bleek er miscommunicatie ontstaan te zijn over het
aantal jongeren dat deel zou nemen aan de workshop en werd ons programma op
het laatste moment afgeblazen. Hoewel dit
natuurlijk een grote teleurstelling voor ons was besloten we op dat moment
ons helemaal te richten op de naamsbekendheid van YoungR4R. De avond verliep
verder soepel en met de aankomst van onze oude bekenden uit Birmingham en een spetterend
Flamenco-optreden keken we vol frisse moed uit naar de volgende dag. De volgende ochtend zouden
we ons presenteren in het Agoragebouw van de
Universiteit Antwerpen. Om de oprichting van YoungR4R te vieren hadden we
beschuit met muisjes meegenomen uit Nederland. De beschuitjes zorgden voor
veel aanspraak en we hebben heel veel interessante mensen ontmoet met wie we
in de toekomst zeker willen gaan samenwerken. Ondertussen was het ook tijd om
ons te presenteren aan de deelnemers van de workshop. Na
een korte introductie van Douwe stelden we ons voor
aan het publiek en legden we uit waar YoungR4R voor stond. Hierna werd
onze rap die we in Birmingham hadden opgenomen
afgespeeld. In de middag waren er
verschillende excursies georganiseerd, maar voordat dat zover was kregen we
een ‘daklozenlunch’ bij de Sint Egidiusgemeenschap
in de Kammenstraat. In het Agoragebouw had iedereen
een bepaalde kleur keycord gekregen met zijn of
haar naam erop en een cijfer. De kleur van het keycord
gaf aan welke excursie je die middag deelnam. Tara
en ik namen deel aan de excursie door de wijk Borgerhout en een rondleiding in het Roma-theater.
Meer over de ervaringen van het YoungR4R team tijdens de excursies is te
lezen in een ander bestand waarin we onze individuele ervaringen tijdens de
verschillende excursies hebben uitgewerkt. In de namiddag, na alle
excursies was er een borrel georganiseerd in het stadhuis van Antwerpen. In
dit prachtige gebouw werden de excursies geëvalueerd en was er ook ruimte
voor discussie. Hierna gingen we met de gehele groep met de metro naar de
locatie waar een grote barbecue plaats zou vinden. Het lopende buffet was
uitgebreid en het gegrilde vlees smaakte het YoungR4R goed. Helaas moesten we
na de barbecue afscheid nemen van Dimitri die
wegens familieomstandigheden eerder naar huis moest. De avond werd besteed aan
het bijpraten met de mensen uit Birmingham waar we
in februari bij op bezoek zijn geweest. Het was leuk om herinneringen op te
halen en te praten over eventuele plannen in de toekomst. Helaas moesten we
de volgende ochtend weer redelijk vroeg op dus tijd om het echt laat te maken
was er niet. Zaterdagochtend stond de
grote lentepoets op het programma. We werden in verschillende groepjes
ingedeeld en moesten met een doosje pralinés (nee, in België zeg je geen
‘Bonbons’!) proberen contact te maken met de lokale bevolking en onze hulp
aanbieden met het schoonmaken (of zoals de Belgen zeggen:’Opkuisen’) van de
straten. Tara, Kaj en ik
zaten in hetzelfde ‘opkuis’-groepje en vonden het uitvoeren van dit redelijk
simpele idee toch best moeilijk. De bewoners wilden liever zelf schoonmaken,
maar vonden het wel leuk dat we ‘helemaal’ uit Nederland kwamen om dit
evenement mee te maken. Op een gegeven moment zijn we dan
ook maar gewoon pralinés uit gaan delen aan de ‘opkuisers’
en bemoeiden we ons niet meer met het schoonmaken. Het einde van het
‘opkuisen’ was tevens ook het einde van de R4R workshop in Antwerpen. We
hebben opnieuw veel leuke contacten opgedaan en een hoop nieuwe ideeën gekregen
voor de toekomst. En met z’n allen kunnen we
terugkijken op een geslaagde workshop en kunnen niet wachten tot een nieuw
leuk evenement, misschien dit keer wel georganiseerd door onszelf! Excursie van Kaj Peters Onze excursie werd geleid
door Nico Volckerijck. Deze sympathieke
Antwerpenaar is een begrip geworden door de manier waarop hij op de
barricades springt als er een conflict ontstaat tussen bewoners en de
overheid. Hij heeft ons dan ook enkele plaatsen laten zien waar zulke
conflicten in het verleden ontstaan zijn; zoals bij een door bewoners
aangelegd plantsoen, dat de lokale overheid wilde slopen, en bij de bouw van
een jeugdherberg, midden in een woonwijk.
(http://nico-volckeryck.skynetblogs.be/ ) Ons eerste bezoekje was
aan de mensen van ’’ Bewonersgroep Onze Tuin ’’; een organisatie die in het Sint-Andrieskwartier talrijke projecten organiseert. We
kwamen binnen in een buurthuis met daarin een schitterend decor van een middeleeuws Antwerpen. Het bleek een rekwisiet te zijn
voor hun nieuwste project: het straattheater voor
jongeren ‘’ De Helse Machine ’’. Verder organiseren zij diverse barbecues,
straatfeesten, sportdagen en een heleboel andere zaken. Heel inspirerend om
te zien dat deze buurtbewoners zo’n hechte
gemeenschapszin hebben. ( http://www.ikbenfier.be/index_2.html
) Tot slot gingen we langs
bij het zogenaamde Straten Generaal. Hun hoofdkwartier zit in het hipste
gedeelte van Sint-Andries, tussen de dure
modezaken. Op de muren zijn allerlei inspirerende teksten geklad van diverse
politici, filosofen, schrijvers en andere grote denkers. Al zittende aan een
grote ronde tafel, werd ons van alles verteld over hun ontstaansgeschiedenis
en de manier waarop zij te werk gaan. Het verhaal kwam erop neer dat zij een
brug willen maken tussen de wetenschap en de burger zelf. Zij bieden
universitaire colleges aan voor eenieder die zich
daarin interesseert, ook al hebben deze mensen in het verleden weinig
onderwijs gehad. ( http://www.stratengeneraal.be ) Excursie van Tara Lecluze 'De excursie naar het Roma theater was onwijs
inspirerend! Het herinnerde me eraan hoe ik me bijvoorbeeld aan 'mijn eigen
theater', het poppodium Paard van Troje in Den Haag
verbonden voel. Het Roma
theater is volledig opgebouwd met hulp van enthousiaste vrijwilligers en toen
we er binnen kwamen, wist ik dat ik dit ook voor het Paard zou doen en kwamen
er allerlei nostalgische gevoelens naar boven het resultaat van doorzetten en
samenwerken is een onwijs mooi en magisch gebouw geworden, waar ze allemaal
trots op kunnen zijn.' Excursie van Dimitri Remmelzwaal Mijn groepje droeg het zwarte key-cord, en mocht
het verlaten militair hospitaal in Amtwerpen
bezoeken. De bijna acht hectare tellende plaats zal plaats binnen enkele
jaren hunderden appartementen en stadswoningen bieden. Maar zover is het nu
nog niet, en we konden als een van de laatste een blik werpen binnen en rond
het verlaten hospitaal. |